Co tam panie w Wietnamie ...

Zanim zaczniemy opisywac sam Wietnam, musimy wspomniec jak tu dotarlismy. Popelnilismy to z Laosu BARDZO LOKALNYM autobusem.
To byla chyba najgorsza rzecz jaka w zyciu zrobilismy ( gorszy w zyciu Slawki byl tylko atak salmonelli ). Autobus byl brudny (po przejechaniu palcem po siedzeniu zostawala na nim czarna warstwa ) i smierdzacy do granic mozliwosci.
Siedzenia nie rozkladane (przejazd ponad 12 h) i tylko do polowy autobusu bo z tylu wolna przestrzen na cokolwiek. W luku bagazowym przemycali cos w workach co smierdzialo pod niebiosa i wyciekalo podejrzanie. Sami Wietnamole i my jedyni biali. Wszyscy charali, smarali, pluli, palili i rzucali pety na podloge w autobusie. Na caly regulator leciala mordujaca nas muza a kierowca zapieprzal jak by sie palilo (naturalnie klakson co 15 sekund). Nagle ok 2 w nocy posrodku niczego gdzies tam, zatrzymalismy sie i wydedukowalismy, ze teraz tu jest przerwa. Piec godzin. Nikt nie gadal po angielsku, zero informacji co, gdzie i z jakiej racji tu stoimy. Lokalni zalegli gdzie mogli a my na tych siedzeniach na sztywno, w tym syfie. Nie ma nawet gdzie kupic wody czy cos. Po chwili caly autobus chrapal, charkal, pierdzial czy mamrotal cos przez sen. W zagrodzie obok ktos mordowal psa ktory dramatycznie wyl i jazgotal . Bylo duszno i smierdzialo rozpaczliwie. Bylismy bliscy morderstw lub samobojstw..... duzo by tu dalej pisac ale to chyba zarysowuje sytuacje. Koniec koncow podrozowanie tanim kosztem tak - az tak tanim JUZ NIGDY PRZENIGDY NIE!!!!!!!
Przechodzac jednak do samego Wietnamu, jest duzo lepiej niz w Laosie, przy czym zrazilismy sie bardzo do polnocnej czesci. Ludzie tu sa niezbyt mili I strasznie nastawienie na wyciaganie kasy.W sklepach nie ma naklejonych cen i o kazda malutka rzecz trzeba sie wyklocac I targowac. Ciastka ktore na poludniu kosztuja 16tys, tu te same w jednym sklepie 25 a w innym 45 –zalezy jak sie sprzedawcy spodoba. Dalej jestesmy milionerami jak w Laosie bo + - 60 dolarow to milion dongow  . Ciezko sie polapac co i jak z ta kasa.
Zaczelismy wiec od miasta Hue –bardzo symapatyczne ( odwiedzilismy je juz zreszta 2 razy. Raz wynajelismy przewodnikow na motorach. Pokazali nam cos jak Wietnam w pigulce. Dowiedzielismy sie min ze perfumowa rzeka ma nazwe od jasminow , cynamonu I jeszcze wielu innych ktorymi cala pachnie w sezonie . Bylo tez o hamurgerowych polach o buddyzmie I maaasa ciekawostek) Pozwiedzalismy tu kilka miejsc takich jak Cytadela I Zapomniane Miasto a potem jeszcze fundnelismy sobie przejazd rykszami do jednej z najstarszych pagod w Wietnamie (patrz galeria). Smieszne uczucie jak ty mlody sobie siedzisz a dziadzio pedaluje z toba dobrych kilka kilometrow ale coz – powiedzmy ze zdrowe zajecie .
Co do pagod I swiatyn to styl panujacy w wietnamie przypadl nam do gustu zdecydowanie bardziej niz w Tajlandii. Wszystko jest pelne spokojnego uroku, drewniane, spokojna kolorystyka, otoczone drzewkami bonzai. Naprawde pieknie i elegancko . Z Hue udalismy sie w polnocnym kierunku do stolicy – Hanoi. (przejazd autokarem gdzie moje siedzenie bylo zepsute bo sie nie odchylalo wcale a Pitera nie wracalo do pozycji siedacej wiec mogl tylko lezec dla odmiany) Stolica bardzo nam sie spodobala. Absolutnie klimatyczne miasto. Dotarlismy tu przed 6 rano i na kwatery pojechalismy moto-taxowkami. Ostatnie stadium nerwicy serca gdy szalony Wietnamol za ktorym siedzisz na siedzeniu gna ile fabryka dala przez czerwane swiatla, w przeciwnym kierunku przez ronda itd. Warto jednak bylo, bo zoabzcylismy niesamowity widok. Cale miasto jest na ulicach (ok 5.45 rano) I wszyscy ubrani w dresy cwicza. W parkach, na chodnikach, gdzie sie da. Albo thai chi albo graja W BADMINTONA. Wszyscy tez sa szczuplutency I nagrubsze osoby jakie widzielismy to turysci. Stolica ma wiele do zaoferowania to tez pozwiedzalismy ile wlezie. Naszym ulubionym miejscem bedzie Swiatynia Literatury i Teatr Wodnych Kukielek ( fakt ze kukielki poruszaja sie na wodzi nadaje im niesamowity realizm) oraz caly tzw Old Quarter czyli stare miasto. Kolejnym miastem na naszej trasie bedzie Sapa. Miejscowosc do ktorej dotrzemy wygodnym sypialnym pociagiem ( opcja ktora wybieramy to 6 lozek w jednej kabinie ulozonych pietrowo. Dwa najwyzsze najtansze ) Sapa to urocz amiejscowoscwysoko w gorach. Slynie z przepieknych widokow calych mas pol tarasowych, ktorymi usiane sa gory do okola. Niestety dla nas pogoda nie dopisala za bardzo. Mgly starsznie ograniczaly widocznosc a zimno zaskoczylo nas totalnie bo nie mamy zbyt cieplych ubran ze soba. Wygrzebalismy co mamy najcieplejszego a biedny Piter jako ze buty mu splesnialy po ostatnim mokrym trekingu musial nosic obciachowe skarpety do sandalow. Tutaj na jednej z uliczek spotykamy widzianych juz gdzies przelotem Holendrow Monike i Keesa . Skumalismy sie i pozostalismy towarzyszami podrozy przez nastepnych pare dni. Razem z nimi wypozyczylismy
Motorki na wycieczke do wodospadow i wiosek lokalnych plemion (galeria). Od razu mielismy maly wypadek bo Piter jakos tak go odpalil ze motor wyskoczyl nam z pod tylkow. Slawka padla na ziemie na nia Piter a motor na nas na gore. Efekt – podrapany lokiec Slawki I lekko podrapana duma Pitera. Od tej chwili szlo nam jednak coraz sprawniej z tymi motorami. Trening czyni mistrza. Po Sapa pojechalismy z Holendrami do Ninh binh pozwiedzac parki krajobrazowe I odpoczac troche od tlumu ludzi. Ten przejazd tez zawieral elementy niecodzienne. Po drodze kierowca busa zatrzymal sie nagle I zakupil z przydroznej chaty mieso zamordowanej swiezo krowy. Niby nic tylko zaladowal nam je wprost pod nogi na podloge . Kawaly parujacego jeszcze miesa I zeber walaly nam sie pod nogami przy kazdym zakrecie. W Ninh Binh znowy wybralismy motory. Mocne przezycie bo trasa w 2/3 biegla droga szybkiego ruchu. Slawka przypomniala sobie jak sie odmawia rozaniec a Piter mial cisnienie 1200 na 800.
Zasada na drodze jest jedna – duzy moze wiecej. Ciezarowy I autobusy rzadza a drobnica na rowerach ,motorach I rykszach musi sobie radzic sprytem I jak tam potrafi. Akcje gdzie laska na rowerze gubi kapelusz w zwiazku z czyn NAGLE zatrzymuje sie na srodku drogi go podnosic. Rozpedzona fala pojazdow wszelkiej masci musi ja wyprzedzac jedni prawa inni lewa strona – kto gdzie moze i ma szczeline wolnego miejsca .Po parkach rozstalismy sie z Holendrami i nastapil czas na wode. Zatoka Ha Long (na liscie Unesco ) jest magicznym miejscem. Dziesiatki
porosnietych na zielono skal z grotami i jaskiniami. Nad tym wszystkim szybuja orly w sporych ilosciach. Pogoda tym razemjak zyleta. Spedzilismy tam 2 dni plywajac statkiem i nocujac na wyspie Cat Ba.Tam jednak na polnocy poza widokami na plus zobaczylismy jacy wietnamole moga byc wredni I falszywi. Kupilismy bilety na te wycieczke i nic nie bylo jak obiecywali. Duzo czasu zmarnowanego bez powodu ,przeladowane busy (bo mozna do 15 osobowego busa wcisnac 20 ludzi+ bagaz I zarobic wiecej). Gdy znalezlismy sie znowu w Hanoi ( juz powoli kierujemy sie stad na poludnie I do granicy z Kambodza) emocje siegnely zenitu. W klotni na temat autobusu, ktory byl zdecydowanie duzo gorszy niz ten za ktory zaplacilismy kierowca walnal Pitera. Kurdupel minal sie na szczescie i nietrafil w twarz ale afera byla niezla. Slawka jeszcze nigdy w zyciu nie uzyla tylu przeklenstw na raz a gdyby wrzask zabijal, facet byl by martwy. Potem odbyla sie walka o zwrot kasy (oczywiscie calej na mnie oddali). Szkoda slow.
Teraz jestesmy w Hoi An – miasteczku krawcow i szewcow. Cale ulice zapelnione sa tylko sklepami z ciuchami I materialami . Mozna wejsc i z zurnala wybrac cokolwiek a oni ci to uszyja na nastepny dzien. Tak samo z butami. Zostaniemy tu jeszcze jeden dzien a potem jakies plaze dla odmiany czy cos. Co prawda mamy pecha bo wlasnie zaczyna sie monsun. Obadamy jak to bedzie ...